فقه كتاب الصلاة

                                                                                                             
کِتَابُ الصَّلوةِ – بَابُ شروط الصلوة
به ادامه دروس قبلي(فقه حنفي ما)…………..
– وَ تَشَهَّدَ وَ صَلّٰی عَلَی النَّبِیﷺ وَ دَعَاء بِمَاشَاءَ مِمَّا یُشْبِهُ الْفَاظَ الْقَرْانِ وَ الْاَدْعِیَةَ الْمَاثُوْرَةَ، وَ لَایَدْعُوْ بِمَا یُشْبِهُ کَلَامَ النَّاسِ،
– در نشست اخر،[اول التحیات، و بعد از ان درود بر نبي کریمﷺ، و بعد از ان یک دعاء را میخواند(بخواند)، البته هر دعاء که خواسته باشد بخواند، ولی به شرط که دعای شان در الفاظ مشابه به قران کریم باشد مانند :
– سُوۡرَةُ البَقَرَة : … رَبَّنَآ اٰتِنَا فِى الدُّنۡيَاحَسَنَةً وَّفِى الۡاٰخِرَةِ حَسَنَةً وَّ قِنَا عَذَابَ النَّارِ‏﴿۲۰۱﴾
– سُوۡرَةُ إبراهیم : … رَبَّنَا اغۡفِرۡ لِىۡ وَلـِوَالِدَىَّ وَلِلۡمُؤۡمِنِيۡنَ يَوۡمَ يَقُوۡمُ الۡحِسَابُ‏ ﴿۴۱﴾
– سُوۡرَةُ البَقَرَة : … رَبَّنَا وَلَاتُحَمِّلۡنَا مَا لَاطَاقَةَ لَنَابِهٖ‌ ۚوَاعۡفُ عَنَّاوَاغۡفِرۡلَنَاوَارۡحَمۡنَااَنۡتَ مَوۡلٰٮنَا فَانۡصُرۡنَاعَلَى الۡقَوۡمِ الۡكٰفِرِيۡنَ‏ ﴿۲۸۶﴾
و یا یکي از دعاء های ماثورة و منقوله از نبي کریمﷺ را بخواند. به طور مثال :
روزي حضرت ابوبکر صدیق رضی الله تعالی عنه از نبي کریمﷺ در ارتبارط به یک دعاء که او انرا در نماز بخواند ميپرسد، نبی کریمﷺ خواندن این دعاء را برایشان توصیه میکند : 
اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا، وَلَايَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ. فَاغْفِرْلِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ، وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ. 
– مقصد دعاء های نباشد که در کلام، مشابه به کلام مخلوق باشد.
– و یا از دعاهای باشد مثلا اینکه : یا الله بمن پیسه، موتر و خانه لوکس بدهید، و یا از دختر فلان خوش ام میاید، انرا به من نکاح بدهید،… ، اګر چي این دعاها نماز را فاسد نميکند ولي ګفتن این چنین دعاء ها در نماز مناسب نه بوده و اینها از دیګر مردم هم خواسته شده میتواند. پس از چنین دعاء ها اجتناب باید کرد. 
[فعلا به سبب مختصر بودن و سهولت عوام الناس، به مردم توصیه میشود که در نماز شان تنها رَبَّنَآ اٰتِنَا فِى الدُّنۡيَاحَسَنَةً وَّفِى الۡاٰخِرَةِ حَسَنَةً وَّ قِنَا عَذَابَ النَّارِ را بخواند.
– ثُمَّ یُسَلِّمُ عَنْ یَمِیْنِهِ، وَ یَقُوْلُ،اَلسَّلَامُ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَةُ اللهِ، وَ یُسَلِّمُ عَنْ یُسَارِهِ مِثْلَ ذَالِکْ.
بعد ازین، اول روی خود را به طرف راست دور داده، اَلسَّلَامُ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَةُ اللهِ را میخواند. و بعد از ان روی خود را به طرف چپ ګشتانده و اَلسَّلَامُ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَةُ اللهِ را میخواند(بخواند).
– وَ یُجْهِرُ بِالْقِرَاءَةِ فِي الْفَجْرِ، وَ فِي الرَّکَعْتَیْنِ الْاُولَیَیْنِ مِنَ الْمَغْرِبِ وَ الْعِشَاءِ اِنْ کَانَ اِمَاماً،
وَ یُخْفِي الْقِرَاءَةَ فِیْمَا بَعْدَ الْاُولَیَیْنِ،
در ارتباط به قراءت نماز، باید ګفت :
بر شخص که به صفت امام باشد، واجب بوده که در نماز فجر و دو رکعت اول نماز [مغرب و عشاء (خفتن)]، قراءت را به جهر(اواز بلند) بخواند تا مقتدیان انرا بشنود.
و بعد از دو رکعت اول نماز های (مغرب و عشاء) قراءت خود را باید به صورت سري(خفي، اهستګي،…) بخواند.
– وَ اِنْ کَانَ مُنْفَرِداً، فَهُوَ مُخَیَّـرٌ، اِنْ شَاءَ جَهَرَ وَاسْمَعَ نَفْسَهُ، وَ اِنْ شَاءَ خَافَتْ،
ولي اګر شخص به صفت امام نه، بلکه نماز خود را منفردانه(به تنهایي) میخواند، درین صورت مختار است(اختیار دارد) :
– اګر میخواست که در نماز خود قراءت را به جهر(اواز بلند) بخواند، میتواند. البته این خواندن به جهر شان باید به اندازه باشد که قراءت خویش را به خود شنوانده بتواند. زیرا خود اش در عین زمان هم امام و هم مقتدي بوده.    
 – ولی اګر میخواست که قراءت را به کمکي به صورت سري و اهسته بخواند، هم میتواند. یعنی در عین  همان حالت جهر قراءت را به اهستګي بخواند زیرا دیګر مردم حاضر نه بوده. (البته این مخیر بودن شان در خواندن قراءت (جهری و یا خفي) اصلا در نماز های فجر، مغرب و عشاء) بوده.
وَ یُخْفِي الْاِمَامُ الْقِرَاءَةَ فِي الظُّهْرِ وَ الْعَصْرِ.
در نماز های ظهر و عصر، امام قراءت خود را باید مطلقا سري(خفیه، اهستګي، پت) بخواند. و کسانیکه به تنهایي نماز خود را میخواند انها همچنان درین نمازها قراءت را به صورت خفي بخواند.
– وَالْوِتْرُ، ثَلَاثُ رَکَعَاتٍ لَا یَفْصِلُ بَیْنَهُنَّ بِسَلَامٍ.
وتر سه رکعت بوده، البته به یک سلام. چنین نه شود که بعد از دو رکعت سلام را ګشتانده، بلند میشود و یک رکعت دیګر را به تنهایي میخواند.
[زیرا از ابوبکر ابن کعب رضي الله تعالی عنه روایت است که :
کَانَ رَسُولُ اللهِﷺ یُؤتِرُ بِثَلاثِ رَکَعَاتٍ لَا یُسَلِّمُ فِیْهِنَّ حَتیٰ یَنْصَرِف، …. سنن الکبری
نبي کریمﷺ وتر را به سه رکعت میخواند، و تا وقتیکه از نماز فارغ نمیشد، سلام را نمی ګشتاند، بعد از خواندن هر سه رکعت وتر، سلام ميګشتاند].
همچنان در یک روایت دیګر، از حضرت بي بي عایشة رضی الله تعالی عنها و ابن عباس رضی الله تعالی عنه نقل شده که :
اِنَّهُﷺ کَانَ یَقْرَاءُ فِي الرَّکَعةِ الْاُولَیٰ مِنَ الْوِتْرِ(سَبِّحِ اسۡمَ رَبِّكَ الۡاَعۡلَىۙ‏،…)؛ وَ فِي الثَّانِیَةِ(قُلۡ يٰۤاَيُّهَا الۡكٰفِرُوۡنَۙ،…‏)؛ وَ فِي الثَّالِثَةِ (قُلۡ هُوَ اللّٰهُ اَحَدٌ‌ ۚ‏،….)،
یعنی نبی کریمﷺ در رکعت اول وتر بعد از الحمدلله، سورة الاعلی؛ و در رکعت دوم بعد از الحمدلله سورة الکافرون و در رکعت سوم بعد از الحمدلله سورة الاخلاص را میخواند. این را یاد اور نه شده که نبی کریمﷺ در بین وتر سلام را میګشتاند.
درین مورد روایات زیاد امده، در بین انها روایت سلام هم امده یعنی که نبی کریمﷺ در بین وتر سلام ګشتانده.
در جواب انها باید ګفت که : اګر کسي سلام هم بګرداند، این سلام شان، سلام تعبدي بوده، نه سلام انقطاع که نماز وتر را قطع کرده و برای رکعت بعدی نیت دیګر را در کار باشد. به هرصورت، در مسلک ما (مسلک امام ابو حنیفة رحمه الله)
وتر سه رکعت بوده، بعد از ختم رکعت سوم سلام ګشتانده میشود.

                                          از کتاب : مختصر القدوري